Column Bert Doek: Kabinet, zet het vizier op scherp!

In zijn column roept Bert Doek, strategisch adviseur public affairs en communicatie bij Cedris, het kabinet op om beter te kijken naar de gevolgen van hun beleid voor mensen met een ondersteuningsvraag. Wetgeving die bedoeld is om problemen op te lossen, pakt nu juist verkeerd uit voor werkontwikkelbedrijven en hun medewerkers. Hoe kan beleid dat draait om bestaanszekerheid zóveel mensen buiten beeld laten? Lees waarom het kabinet dringend het vizier moet bijstellen.

Elke dag zetten we ons in voor een arbeidsmarkt die vanzelfsprekend inclusief is. Maar dat lukt alleen met beleid dat meebeweegt. Helaas zien we het tegenovergestelde: wet- en regelgeving die werkontwikkelbedrijven en hun medewerkers onbedoeld afremt. Of zelfs volledig over het hoofd ziet.

Neem bijvoorbeeld de wet voor uitzendbureaus. Een wet met als doel de rotte appels op de markt aan te pakken. Natuurlijk een goed streven. Maar door te kiezen voor generieke regels, werden ook werkontwikkelbedrijven onder deze wet geschaard. Het gevolg? Extra drempels voor werkgevers om mensen met een ondersteuningsvraag een werkplek te bieden én een berg aan administratief gedoe. Gelukkig herstelde de Tweede Kamer deze fout van het kabinet. Onnodige regelgeving moet je immers voorkomen. Zeker als het tot ongewenste effecten leidt.

Een ander voorbeeld is de voorgenomen afschaffing van de compensatie voor de transitievergoeding. Deze transitievergoeding is bedoeld voor werknemers die na twee jaar ziekte uit dienst gaan. De gedachte van de transitievergoeding is dat de werknemers op termijn elders een werkplek kunnen vinden. Dat klinkt mooi, maar gaat voor werknemers bij werkontwikkelbedrijven niet op. Zij werken daar, omdat ze op een andere plek niet aan de slag kunnen. Met de afschaffing van de compensatie worden de werkontwikkelbedrijven financieel extra belast. Je kunt ook zeggen: Ze worden financieel gestraft, omdat ze vrijwel uitsluitend werk bieden aan mensen met een fysieke of mentale kwetsbaarheid. Het is onbegrijpelijk dat het kabinet hiervoor tot nu toe geen oog heeft.

En dan het Belastingplan 2025. Ook hier werd de blinde vlek van het kabinet duidelijk. Met algemene fiscale prikkels wil het kabinet parttimers stimuleren meer uren te werken. Alleen: duizenden mensen in werkontwikkelbedrijven willen wel, maar kúnnen niet méér werken. Zij zagen hun inkomen met tientallen euro’s per maand dalen. En ook hun vakantiegeld blijkt in het gedrang te zijn. Dat terwijl bestaanszekerheid topprioriteit van het kabinet zou zijn. Volgens het kabinet was dit niet de bedoeling, maar ze voelt zich niet geroepen dit te corrigeren.  Blijkbaar staan werknemers met een ondersteuningsvraag niet op het netvlies van het kabinet.

Wat de voorbeelden laten zien is dat het kabinet het vizier niet scherp heeft staan. Mensen met een ondersteuningsvraag verdwijnen uit beeld en werkontwikkelbedrijven worden onbedoeld geraakt. Als je geen uitzonderingen wilt op wet- en regelgeving, zorg dan voor een goede afbakening. De huidige keuzes gaan ten koste van het inkomen en ondersteuning van kwetsbare groepen in onze samenleving. Van een kabinet dat de mond vol heeft van bestaanszekerheid en de arbeidsmarktkrapte wil bestrijden zou je iets anders verwachten. Dus kabinet, zet het vizier op scherp!