Welke systemen, routines en aannames zitten in de weg voor een vanzelfsprekend inclusieve arbeidsmarkt? En belangrijker nog: hoe doorbreken we die? Tijdens het Cedris-congres Grenzen Doorbreken op 16 april in De Groene Afslag in Bussum gingen we samen op zoek naar antwoorden. Met ruim tweehonderd bezoekers, inspirerende sprekers en verdiepende workshops ontdekten we hoe we anders kunnen denken én doen. 

Dagvoorzitter Marja van der Meulen – in het dagelijks leven projectmanager bij Stroomopwaarts – leidde ons vol enthousiasme door de dag heen. Na een korte rondvraag bleken er leden, partnerorganisaties, gemeenten, medewerkers van het ministerie en andere geïnteresseerden in de zaal te zitten. En ook hadden we een extra bijzondere gast in de zaal: minister Thierry Aartsen (Werk & Participatie – of zoals hij het zelf zegt: Werk & Meedoen).  

Het spinnenweb 

Samen met Cedris-voorzitter Mohamed el Mokaddem ging minister Aartsen in gesprek over krapte op de arbeidsmarkt, een toekomstbestendige sociale infrastructuur en de grenzen die we moeten doorbreken een inclusieve arbeidsmarkt. Zijn conclusie: “We hebben een systeem dat een spinnenweb is. Als je daar in zit kom je er niet snel meer uit. Die schotten moeten we doorbreken en meedoen in werk altijd als uitgangspunt nemen.” 

Zowel Cedris als de minister sprak de ambitie uit om hierin samen op te trekken. Om deze samenwerking te bezegelen kreeg de minister de allereerste Cedris-Secrid-portemonnee, gemaakt bij onze leden. Gegraveerd met onze pay-off ‘Sterk in Mens en Werk’. “Draag deze in je binnenzak op je hart, zodat je altijd eraan herinnerd wordt waarvoor we doen wat we doen”, lichtte voorzitter el Mokaddem toe. 

Het verhaal van Rolf Schrama 

Daarna was het woord aan Rolf Schrama: paralympisch zeiler, spreker en inclusie coördinator bij een grote bank. Vol humor en zelfspot nam hij ons mee in zijn verhaal over opgroeien met dwerggroei en zijn droom om een ‘normale jongen’ te zijn. Hij liet ons op het puntje van onze stoel zitten en liet zien hoe aannames en vooroordelen ons soms in de weg kunnen zitten. En wat er gebeurt als je regie neemt over je eigen leven, je beperkingen accepteert en ruimte maakt voor talent.  

En Rolf zou geen zeiler zijn als hij hier niet de vergelijking maakte met de sport waarmee hij deelnam aan de paralympische spelen van Rio in 2016: “Eigenlijk is de samenleving net als een boot. Als we een beetje schuiven met mensen om hen op de beste plek te zetten, dan valt de beperking vanzelf weg”, vertelde hij. 

IJsbrekers  

Daarin ziet Rolf een belangrijke rol voor de aanwezigen van het congres: “Jullie zijn de ijsbrekers. Jullie maken mogelijk dat ieder kind dat de droom heeft ‘normaal’ te zijn, dat ook echt kan zijn. En dat begint klein. Stap voor stap”, zei Rolf. 

Grenzen doorbreken in de workshops 

En met die motivatie gingen we de workshops in. In twee rondes konden bezoekers van het congres kiezen uit zes verschillende workshops. De workshops maakten concreet waar beweging ontstaat. Waar we anders kunnen werken, nieuwe partners kunnen betrekken en aannames kunnen kantelen.  

Van workshops over de grenzen van onszelf en het systeem, tot leren over Simpel Switchen en op een systemische manier zicht krijgen op de samenwerking in een sociale infrastructuur. Ook keken we naar de kansen van samenwerkingen in nieuwe sectoren, zoals in de bouw en door aansluiting bij circulaire ambachtscentra. 

Cedris Podcast 

Tussen de workshops door schoven er ook nog een aantal gasten aan in de pop-up podcast-studio voor onze gloednieuwe Cedris Podcast. Hier gingen we in gesprek met echte grensdoorbrekers: mensen die met lef het iedere dag net iets anders aanpakken voor een vanzelfsprekend inclusieve arbeidsmarkt. Nieuwsgierig naar de gesprekken? Houd onze kanalen in de gaten, binnenkort delen we meer. 

Elastieken Grenzen 

We sloten de dag af met dichter Eva Schuurman. In haar gedicht Elastieken Grenzen bracht ze alles samen wat ze die dag zag gebeuren. Gesprekken die iets losmaakten. Ontmoetingen die nieuwe ideeën brachten. En momenten waarop grenzen nét een beetje opschoven. 

Dat is dan ook wat deze dag duidelijk maakte. Grenzen zijn minder vast dan we soms denken. Ze bewegen, als wij bewegen. De vraag is dan ook niet óf we grenzen kunnen doorbreken. Maar waar we morgen beginnen. Want een vanzelfsprekend inclusieve arbeidsmarkt ontstaat niet vanzelf. Die bouwen we samen. 

Benieuwd naar het gedicht van Eva? Je leest hem hier.

Foto’s

Fotograaf Lieke van den Oord legde deze bijzondere dag voor ons vast in beeld. Wil je meer foto’s zien? Bekijk ze via deze link.