Ondernemingsraden van werkontwikkelbedrijven doen noodkreet: “Collega’s komen steeds verder in de knel”

24 ondernemingsraden vragen aandacht voor de financiële nood van duizenden medewerkers van werkontwikkelbedrijven. Door stapelende kosten, minder vakantiegeld en hogere lasten komen ze steeds verder in de knel. Beleidsmakers moeten nu ingrijpen, want langer wachten is geen optie.

Vierentwintig ondernemingsraden van werkontwikkelbedrijven stuurden een brief met een noodkreet aan VNG, Cedris, FNV, CNV, diverse politici en staatssecretarissen Jurgen Nobel en Tjebbe van Oostenbruggen. Ze vragen hiermee aandacht voor de financiële achteruitgang van duizenden medewerkers van werkontwikkelbedrijven, als gevolg van een stapeling van nadelige maatregelen. Carmen van der Woude en Paul Smits, voorzitter en vice-voorzitter van de ondernemingsraad van UW, zijn initiatiefnemer van de noodkreet.  Ze vertellen waarom verandering zo hard nodig is. 

Financiële knel

De aanleiding van de brief is een reeks financiële tegenslagen waar medewerkers van werkontwikkelbedrijven dit jaar mee te maken hebben gekregen. Door nieuwe belastingmaatregelen houden veel medewerkers tientallen euro’s per maand minder over. Ook ontvangen de medewerkers tot soms wel 200 euro minder vakantiegeld dit jaar, dat bleek uit een reportage van de NOS op 29 april. Dit komt boven op de stijgende kosten van levensonderhoud, zoals de energierekening en boodschappen.

Dat het lastiger is voor collega’s om rond te komen, ontdekten de initiatiefnemers ook door de campagne #IkVerdienHetOok. Hierdoor kwamen persoonlijke verhalen aan het licht. Voor Carmen was dit reden om actie te ondernemen: “Langer stilzitten kon gewoon niet meer. Deze verhalen raken je. En dat moet je niet negeren.”

Dagelijkse worstelingen

De problemen gaan verder dan een keer minder luxe boodschappen of een keer minder uit eten. Paul beschrijft hoe sommige medewerkers, ondanks hun harde werk, nooit op vakantie gaan en ook geen financiële buffer hebben. De negatieve uitkomsten van de maatregelen komen daardoor nog harder aan. “Medewerkers gebruiken hun vakantiegeld om gaten te dichten, in plaats van even te ontspannen. Voor hen is het geen extraatje, maar een reddingsboei.” Carmen vult aan: “Als je nu jouw vaste lasten niet meer kunt betalen, worden kleine problemen grote problemen. En dat moeten we koste wat het kost voorkomen.”

Hoop op verandering

Met de brief maken de ondernemingsraden zichtbaar waar het schuurt, in de hoop dat beleidsmakers snel in actie komen. “Alleen het hebben van een baan is niet genoeg om de oplopende kosten te kunnen opvangen. Het niet kunnen rondkomen is ziekmakend en werkt demotiverend. Gesteund door onderzoeken weten we: geldproblemen brengen allerlei risico’s met zich mee”, valt in de brief te lezen.

De initiatiefnemers hopen op concrete maatregelen, zoals het terugdraaien van nadelige belastingmaatregelen, compensatie voor de achteruitgang in vakantiegeld en structurele verbetering van de financiële positie van mensen met een ondersteuningsvraag. Carmen licht toe: “Het is tijd dat Den Haag verantwoordelijkheid neemt. Deze mensen werken keihard, maar blijven financieel in de kou staan.” Paul besluit: “Beleidsmakers hebben aangegeven in augustus verder te kijken. Maar zoveel tijd hebben we niet meer. Er moet nu iets gebeuren, voordat het de spuigaten uitloopt.”

Inmiddels doen 31 ondernemingsraden van werkontwikkelbedrijven mee aan de Noodkreet. Mocht ook jouw OR zich hiervoor willen aanmelden, dan kan dat via c.woude@uw.nl.

Hylke van der Wal

Functie

Strategisch communicatieadviseur

E-mailadres

hvanderwal@cedris.nl